ویژه نامهء اخبار افغانستان و تحلیل های سیاسی(بررسی های راهبردی)

Pendar News


أهلا وسهلا بك زائرنا الكريم, أنت لم تقم بتسجيل الدخول بعد! يشرفنا أن تقوم بالدخول أو التسجيل إذا رغبت بالمشاركة في المنتدى

کرزي ، احمدزي ، خلیلزاد و جلالي

مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي اذهب الى الأسفل  پيام [صفحه 1 از 1]

1 کرزي ، احمدزي ، خلیلزاد و جلالي في السبت مارس 14, 2009 2:16 am

Admin


Admin

چشم اندازی بر ضعف ها و قوت های: کرزی، احمد زی، جلالی و خلیلزاد نامزدان احتمالی ریاست جمهوری

نوشته شده توسط احمد ضیا رفعت
دوشنبه ، 28 بهمن 1387 ، 12:38

احمدضیا رفعت
بر روی کار آمدن دولت قوی در افغانستان و توجه بیشتر به بازسازی این کشور، دو موضوع از چند موضوع عمده یی است که ایالات متحد امریکا در بازنگری استراتیژی خود در قبال افغانستان اعلام داشته است.
تحقق این دو موضوع می تواند تاثیر مثبت بر بحران امنیتی که از چالش های عمده بر سر راه منطقه و جامعه ی جهانی است، بر جای بگذارد.
نکته ی دیگر این که رشد بازسازی اگر در گام نخست وابسته به آمادگی لازم جامعه ی جهانی و به ویژه ایالات متحد امریکا می باشد ، در گام دوم وابسته به برروی کار آمدن دولت قوی در افغانستان نیز هست.
با این پیش در آمد می توان در یافت که بر روی کار آمدن دولت قوی چقدر می تواند در راستای تحقق اهداف کلان ملی و بین المللی در کشور ، مهم باشد .
از این جاست که نقش رییس جمهور آینده در تقویه ی دولت از مسایل اساسی افغانستان خوانده می شود . اگر حکومت موقت و اداره ی انتقالی و حکومت انتخابی کنونی را - که در آستانه ی ختم کارآن قرار داریم - بر روی هم دوره ی «گذار» تعریف شود ، قطعا حکومت منتخب آینده باید مرحله ی گـذار را پـایـان یافته بداند و بــرای تثبیت مرحله ی جدید دولت سازی نقش بازی کند . تحلیلی که در پی می آید با نگاه به دولت آینده از همین منظر ، استوار می باشد.
عمده ترین پرسش های که در مورد حکومت آینده مطرح می شود ، این است که:
۱- رییس جمهور آینده باید دارای کدام توانایی ها باشد؟
۲- کدام نامزدان احتمالی ریاست جمهوری ، آن توانایی ها را بیشتر دارا است؟
در پاسخ به پرسش اول می توان، داشتن ویژگی های زیر را برای رییس جمهور آینده بر شمرد:
۱- از وجاهت و اعتبار ملی و بین المللی برخوردار باشد.
۲- مورد اعتماد کشور های منطقه و قدرت های فرا منطقه که حضور نظامی گسترده در افغانستان دارند، باشد.
۳- قدرت سازماندهی و تصمیم گیری داشته باشد.
۴- بردبار ولی قاطع باشد.
۵- در پی ریزی برنامه های کلان کشور، نقش خردمندانه و خلاقانه داشته باشد.
۶- در سخنرانی، قابلیت اقناع کردن، متقاعد کردن و متوجه کردن را داشته باشد.
۷- در مورد های قابل اقتضا، قدرت انعطاف لازم داشته باشد.
۸- قابلیت رهبری دولت به سمت کاهش وابستگی به کشور های خارجی را داشته باشد.
۹- به جای هدایت دولت از پشت میز کار ریاست جمهوری و تکیه بر اطرافیان ، در درون جامعه سیر کند و بنای ارزیابی را بر یافته های مستقیم تراز جامعه بگذارد.
۱۰ - به جای قوم گرایی، به ملت گرایی توجه کند.
البته موارد دیگری را هم می توان بر این فهرست اضافه کرد ؛ اما صرف برخوردار بودن رییس جمهور آینده از همین ویژگی ها هم کافی خواهد بود که بتواند افغانستان را از وضع موجود به وضع بیشتر مطلوب برساند.
و حالا می رسیم به پاسخ پرسش دوم که چه کسی می تواند دولت آینده را رهبری کند . تا اکنون در برخی از محافل سیاسی ، سخن از چهار چهره ی شناخته شده : حامد کرزی ، اشرف غنی احمدزی ، علی احمد جلالی و زلمی خلیلزاد به عنوان نامزد های احتمالی ریاست جمهوری آینده یاد می شود که از امکانات بیشتری برای پیروزی برخوردار اند . اینک می پردازیم به شخصیت شناسی هر یک از این نامزدان احتمالی:
۱- حامد کرزی : دوره ی کاری وی نشان می دهد که این چهره از میان تمام ویژگی های که یک رهبر خوب باید داشته باشد ؛ تنها از بردباری و قابلیت انعطاف خوب – ولی نه در حد مطلوب – برخوردار است . سخنرانی های عامه پسند وی در میان عده یی از مردم کم سواد و بیسواد را هم می توان بر قابلیت های او افزود . اعتبار ملی و بین المللی را که در آغاز حکومتش داشت، امروز به شدت آسیب دیده است . غرب بر او بی اعتماد شده است و شرق هم نمی تواند با ناديده گرفتن این بی اعتمادی، بر او اعتماد کند . حامد کرزی را می توان رهبری شایسته تا ختم دوره ی انتقالی قلمداد کرد؛ زيرا بار مسؤلیت های بیشتر دولت داری در آن دوره بر دوش سازمان ملل متحد و برخی از دولت ها و موسسات خارجی بود و نقش فریبنده و ساده گرایانه ی حامد کرزی در تشویق و کشاندن گروه های قدرت برای تن دادن به حاکمیت دولت ، اصل عمده ی رهبری بود . اما لازمه ی دولت انتخابی ، داشتن شایستگی ها و توانایی های بیشتری بود که وی از آن ها بی بهره بود . شکست وی در دولت داری قابل پیشبینی بود ؛ چنان که چند روز پس از پیروزی وی در انتخابات گذشته ، در مقاله یی که زیر نام : « پیروزی کرزی آغاز شمارش معکوس محبوبیت وی » در هفته نامه ی کابل به چاپ رسانده بودم ، با برشمردن ضعف های وی ، ناتوان
ی او را در اداره روشن نموده ، شکست او را اجتناب ناپذیر دانستم .
۲-اشرف غنی احمد زی : بیشترین ویژگی های یک رهبر خوب را در وجود این شخص می توان یافت ؛ اما آنچه بر همه ی شایستگی های او سایه می اندازد ، ناتندرستی جسمی اوست . وی از عدم سلامتی حاد معده رنج می برد ، همین مریضی آزار دهنده ، از او مردی به شدت عصبانی مزاج ساخته است . خلق و خوی تند وی سبب می شود که نتواند با همکاران و زیردستان به راحتی به سر ببرد . این هم از بدبختی های افغانستان است که یکی از شاخصترین نخبگان و دانشمندانش از سلامت جسمی لازم برای رهبری کشور برخوردار نیست .
۳- علی احمد جلالی :
او از وجاهت ملی و بین المللی برخوردار است ولی نه به قدر کافی . در زمانی که وی وزیر داخله بود ، بیشتر امور را از پشت میز وزارت رهبری می کرد . مسیر دفتر و خانه را تحت تدابیر بسیار شدید و غیر معمول امنیتی ، طی می کرد و از جرات لازم برای سرکشیدن به محلات برخوردار نبود . در امور نظامی بیشتر می داند ولی در امور ملکی از خلاقیت لازم بهره ور نیست . چهره ی بالنسبه قاطع می باشد . در دوره وزارتش گاهی تمایلات قومی بر تمایلات ملی وی سایه می انداخت . اگر به عوض حامد کرزی ، دوره ی حکومت انتخابی را رهبری می کرد ، می توانست موثر تر عمل کند . تلاش وی برای جلب حمایت رهبران و فرماندهان برخی از تنظیم های جهادی از نامزدی وی ، در چند ماه گذشته ، از یک سو نشان می دهد که اگر رییس جمهور شود ، بر اقتدار و قدرت گروه های خشونت گرای غیر دولتی افزوده خواهد شد ؛ چیزی که به شدت در تقابل با شکل گرفتن دولت قوی قرار دارد و از دیگر سو نشان می دهد که برای رهبری کشور از اعتماد به نفس لازم بهره ور نیست . گذشته از این ها پایگاه قومی وی لرزان است و شاید همین ضعف بیشتر سبب شده باشد که گاهی قومی تر عمل کند تا بتواند اعتماد بیشتر پشتون ها را جلب کند .
۴- زلمی خلیلزاد :
او از وجاهت ملی و بین الملی بیشتر نسبت به سایر نامزد های احتمالی بر خوردار است ؛ هر چند سیاست های اداره بوش ، اعتبار ملی او را خدشه دار ساخته است . وابستگی وی به کاخ سفید هم مزید بر علت شده است . ولی اگر تیم اوباما از وی حمایت کند ، آن عده از مردم افغانستان که به بازنگری استراتیژی ایالات متحد امریکا به نفع افغانستان باور دارند ، می توانند به وی بیشتر از گذشته اعتماد کنند مشروط بر این که وی بتواند ثابت کند که با سیاست های خشن اداره ی بوش وداع کرده است . اگر او رییس جمهور شود ، قدرت های محلی و گروه های یاغی کمتر به خود جرات تمرد از حاکمیت قانون می دهند زیرا خلیلزاد یاد آور درهم شکستن اقتدار فرماندهان بزرگ محلی در ذهنیت عامه است . تنها حمایت امریکا کافی نیست که او بتواند رهبر موفقی از آب بر آید ، مگر این که اعتماد کشور های همسایه و منطقه را کسب کند ؛ زیرا بعضی از کشور های منطقه به او به نظر شک خواهند دید . مردم او را در ایجاد پایه های لرزان دولت فعلی مقصر می دانند اما بعضی ازآگاهان ، برخی از این تقصیر را به گردن سیاست های جمهوری خواهان می اندازند که او ناگزیر به اِعمال آن ها بوده است . او شاید بیش از هر رهبر دیگری بتواند کاخ سفید را تشویق به همکاری های گسترده تر مالی در جهت بازسازی افغانستان کند . کامیابی و ناکامی او در انتخابات در گرو این است که مردم افغانستان او را وابسته ی خود می دانند و یا وابسته ی امریکا . او سیاستمداری آگاه است ؛ ولی هنوز برای شناخت دقیقتر واقعیت های افغانستان نیاز به مطالعه ی بیشتر دارد . گاهی در بین افغان ها به شوخی گفته می شود از این که رییس جمهور کشور ما با چند واسطه به کاخ سفید وصل باشد همان بهتر کسی باشد که مستقیم تر دستش به این کاخ برسد ، این اشاره یی است به نزدیکی خلیلزاد به مقامات بلند رتبه ی کاخ سفید و پشت سر این شوخی می توان واقعیت جدی را نیز جستجو کرد .
با تمام آنچه گفته شـد در کنار رییس جمهور، معاونان وی نیز باید از توانمنــدی های خوب – اگر نه برابر به رییس جمهور – برخوردار باشند تا بر قدرت رهبری افزوده شود . تجربه ی حکومت کنونی نشان می دهد که ضعف توانایی های معاونان ، ناتوانی های رییس جمهور را مضاعف ساخته است . در انتخابات ریاست جمهوری گذشته نگاه به معاونان سمبولیک بود ولی این بار باید در انتخاب آنها فراتر از گذشته نگریسته شود .
روز پرس

خواندن مشخصات فردي http://pendar.usersboard.net

مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي بازگشت به بالاي صفحه  پيام [صفحه 1 از 1]

صلاحيات هذا المنتدى:
شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد